Ne çok söz dolaşıyor ortalıkta: Kelimeler! Kelimeler ! diyordu ya Willy, mezarında bir o yana bir bu yana dönüyordur iskeleti. Harfler gıcırdıyor, heceler çatırdıyor, boşlukta uçuşuyor anlam parçacıkları ve atomlarına ayrışmış Logos ― şimdi olsa tek kelime konuşmazdı Sokrates: Atina, Filozoflar Yolu, taşlarda tok ayak sesleri. Nereye dökülüyor peki şu lâfazan yığını? Suskun melekler topluyor olmalı geç saat ses çöplerini, geri dönüştürüm merkezine dosdoğru, oradan başlıyor yeniden çark, kelimeler! Ah Willy, seninkiler bile çok bugün, yerine su sesi, kuş sesi, boş yankı.