“Bir gün uyandım” “ve kendimi bitmek bilmeyen” “bir metroda buldum” “Oraya nasıl vardığımı ya da” “tam olarak” “kim olduğumu” “bilmiyordum” “ama treni biliyordum”

Destanımızın anlatıcısı ve öznesi Alette kendini yerin, şehrin ve zamanların altında; sonsuz metro hatlarında, ruhlarla garibanların arasında bulur. Bu acayip dünyada yer altı insanlarının yeryüzüne çıkmasına müsaade edilmez. Alette'in her şeyin sorumlusu Zalim'in peşine düşmesi; yerin altına, daha da altına yolculuk yapması ve bu süreçte türlü değişimler geçirmesi gerekir. "Alette'in Yeraltına İnişi"nde Notley bize klasik destan yapısının yeniden yapılandırıldığı feminist bir serüveni, derin diyarlara uzanan kahramansı bir yolculuğu anlatıyor. Benzersiz ölçüsü ve sunumu ile bu mito-feminist şaheser, her sayfasında fantastik dünyasının aslında kendi post-kapitalist çağımızdan ne kadar farksız olduğunu hatırlatıyor.