Modern siyasetin sınırları nerede başlar ve nerede biter? İktidar, hayatlarımızı yönetirken bizi sadece hayatta kalmaya çalışan “çıplak” varlıklara nasıl dönüştürür?
Giorgio Agamben, başyapıtı Homo Sacer’in çekirdeğini oluşturan bu sarsıcı metinlerde, Batı siyaset felsefesinin temel taşlarını yerinden oynatıyor. Yüzyıllardır siyasetin dışında tutulan kavramları merkeze taşıyor: mülteciler, toplama kampları, yasanın askıya alındığı istisna hâlleri ve metalaşan dil... Agamben’e göre kamp, geçmişte kalmış tarihi bir anomali değil, bugün içinde yaşadığımız siyasi ortamın gizli kalıbıdır. Mülteci ise hakların devletten doğduğu yanılsamasını yıkan, modernitenin en radikal figürüdür.
Amaçsız Araçlar, siyaseti bir amaca ulaşma aracı olmaktan çıkarıp, insanın kendi potansiyelini gerçekleştirdiği özgürleştirici bir eylem, yani bir “yaşam-biçimi” olarak yeniden düşünmeye davet ediyor. Çözüm, yeni bir devlet inşa etmekte değil, devletsiz ve amansız bir “saf araçlar” siyasetini keşfetmekte yatıyor.
Kendi ontolojik ağırlığını yitiren bir çağda, yeniden düşünmeye, direnmeye ve yeni bir yaşam formu inşa etmeye cüret edenler için vazgeçilmez bir rehber.
