“Bu hiç adil değil! Kokuşmuş bir evde, bir kötüyle yaşayan kötürümden geriye bunlar kaldı demek? Anı kusan şu zavallı eşyalar, çöl kokusu, ağırlığı yüzünden çekip gitmeyi beceremeyen bir ruh. Ey ruh! Buradaysan üç kere boğazımı sık! Saçma! Şimdi ben delirmediysem eğer. Muhtemeldir ki delirmedim. O zaman perdenin ortasındaki şu şişkincelik, rüzgârdan mı? Aslında emindim, baktığım her şeyde Acibe ile göz göze gelmemin başka izahı yoktu. Perdedeki şişkinlik onun hörgücü. Delirmedim!”
Bir İntihar Çok Ölüm, yaşarken ailesi ve toplum tarafından elbirliğiyle yok sayılan “kambur kız Acibe”nin ince ince planlanmış, neredeyse bir intikama dönüşen şaşırtıcı hikâyesi.
Esra Kahya, kambur bir kadının intiharı sonrasında ortaya saçılan sırlarla sarsılan “acayip” bir ailenin trajikomik hikâyesini anlatırken, kendine özgü üslubunun tüm zenginliklerini sergiliyor.
Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Ödülü’ne de layık görülen bu roman, Esra Kahya’nın edebiyatımızın kalıcı seslerinden biri olacağının ilanı.
