“El kızı olmasına rağmen onu ablammış gibi seviyorum. Annesi babamın üvey kızı. Ablamın annesi ve annesinin annesi yani ablamın anneannesi ve babamın eski karısı bir akıl hastanesinde yaşıyorlar çünkü delirdiler. Ablan da deli, diyor annem çünkü babam onu bir kadını sever gibi seviyor. Delirmemek için benim de dikkat etmem lazım, o yüzden annem gittiği her yere beni de götürüyor.”
Çocuk Neden Mısır Unu Lapasında Pişer, alışılmadık, zımba gibi, yumruk gibi bir anlatı…Paramparça bir göçmen hayatı ve bir aile karambolü…
Bazılarına bütün dünya yurtdışıdır, bazıları hep kendi arasında yabancıdır ya…
Aglaja Veteranyi, öğrenmekte olduğu bir dilin içinde oradan oraya seğirten bir sirk cambazı gibi yazıyor – “gibi”si fazla! Bir sert gerçekçilik başyapıtı.