Onuncu yüzyılın Bağdat’ı. Abbasilerin kalbinin attığı; ilimlerin, inançların, kültürlerin, gerilimlerin, çatışmaların, savaşların ve iktidarların gölgesinin iç içe geçtiği bir dünya. Dicle gibi sürekli akan bir şehir. Mahiyeti sürekli olarak değişen bir sandal.
Dünyanın dört bir yanında konuşulan dillerin birbirine karıştığı Beytü’l Hikme’nin yetenekli ama asi talebesi, Süryani çevirmen Yuhanna.
Yuhanna kelimelerin arasında büyüyüp dillerin arasında dolaşmayı öğrenmiştir. Ta ki bir gün, bildiği bütün dillerin yetmediğini anlayana kadar.
Eğer anlam başka bir dile bütünüyle taşınamıyorsa çevirmenin yaptığı nedir?
Kelimeler gerçekten insanlar arasında bir köprü kurabilir mi?
İnsanları birbirine bağlayacak, mutlak anlaşmayı kuracak ortak bir dili bulmak mümkün müdür?
Dicle’nin Sandalı, Bağdat’ın renkli, zengin ve kaotik atmosferinden Babil Kulesi’nin gölgesine, oradan Endülüs medeniyetine kadar uzanan; aşkı, inancı, dili, insanın kusursuz anlaşma arzusunu ama birbirini anlayamama lânetini aynı hikâyede buluşturan görkemli bir roman.
