Müminin susması tefekkür, bakışı ibret, konuşması zikirdir.
Hz. Muhammed [sav]
Bu eser, İhyâu Ulûmi’d-Dîn’de yer alan “Kitâbü Âfâti’l-Lisân” bölümünün tercümesidir. Eserde dil ile iman arasındaki ilişki, susmanın hikmeti ve konuşmanın sınırları ele alınır. Sözün insanı kurtuluşa yahut helâke sürükleyen etkisi üzerinde durulur; gıybet, yalan, koğuculuk, tartışma, fuzûlî konuşma gibi yirmi ayrı dil âfeti, sebepleriyle ve tedavi yollarıyla birlikte incelenir.
Dil, kalpte başlayan hâllerin dışa vurulduğu ve terbiyesi en zor olan uzuvdur. Gazzâlî, dili kontrol altına almadan kalbin ıslah edilemeyeceğini vurgular. Dil Belâsı, hikmetli sükûtu, yerinde sözü ve ölçülü kelâmı merkeze alarak okuyucusunu niyet, ahlâk ve ebedî akıbet bilinciyle kendi sözü üzerine düşünmeye davet eder.