Mende sığar iki cihân, men bu cihâna sığmazam
Gevher-i lâmekân menem, kevn ü mekâna sığmazam
Nâra yanan şecer menem, çerḫe çıḫan hacer menem
Gör bu oduñ zebânesin, men bu zebâna sığmazam
Gerçi bugün Nesîmîyem, Hâşimîyem, Kureyşîyem
Bundan uludur âyetüm, âyet ü şâna sığmazam
İki dünya bana sığar, ben bu dünyaya sığmam
Mekânsızlık cevheri benim; varlığa, mekâna sığmam
Ateşte yanan ağaç benim, gökyüzüne çıkan taş benim
Gör bu ateşin yalazını, ben bu yalaza sığmam
Gerçi bugün Nesîmî’yim, Hâşimîyim, Kureyşîyim
Âyetim bundan yücedir; âyete, şana sığmam