Zekice kurgulanmış, katmanlı ve sarsıcı bir anlatı sunan Ariel Lawhon, kadınların “görülmesinin makbul, onlara kulak verilmesinin ise gereksiz” sayıldığı bir dönemde, adaletten vazgeçmeyi reddeden olağanüstü bir kadını gün ışığına çıkarıyor. Donmuş Nehir, tarihin gölgesinde kalmış bir ismin gerilim dolu, katmanlı ve şefkatli hikâyesi.
Maine, 1789: Kennebec Nehri donarken yüzeyin hemen altına bir cesedi de hapsetmişti.
Martha Ballard, kasabanın ebesi ve adli tıp incelemeleri yapabilen tek sakini olarak bu cesedi incelemek ve ölüm nedenini belirlemekle görevlendirilmişti. Bir ebe ve şifacı olarak Hallowell’ın kapalı kapıları ardında dönen pek çok hadiseye vâkıftı. Günlüğü, bu birbirine sıkı sıkıya bağlı toplulukta yaşanan her doğumun, ölümün, suçun ve fiyaskonun kaydı niteliğindeydi.
Aylar önce Martha, kasabanın en saygın beyefendilerinden ikisi tarafından işlendiği iddia edilen bir tecavüzün detaylarını belgelemişti. Bu adamlardan biri şimdi buzların içine hapsolmuş bir cesetten ibaretti. Ancak kasabaya yeni gelen Harvard mezunu bir doktor, bütün tıp bilgisini ihtiyar bir ebeden almış kadının vardığı sonucu hiçe sayıp ölümün bir kaza olduğunu ilan edince Martha bu sarsıcı cinayeti kendi başına araştırmak zorunda kalacaktı.
Fısıltıların ve ön yargıların arttığı o kış boyunca Martha, kararlılıkla hakikatin peşinden gidecekti. Tecavüz suçlamasıyla ilgili duruşma günden güne yaklaşırken Martha’nın tuttuğu günlük kısa sürede skandalın merkezine yerleşecek, sevdiklerini zan altında bırakacak ve tüm yaşananlar Martha’yı kendi sadakatini sınamaya zorlayacaktı.
