Elinizdeki metin, insanın en kadim deneyimlerinden ikisini — aşkı ve dostluğu — felsefi bir dikkat, psikolojik derinlik ve edebi bir duyarlılıkla anlamaya yönelik bir çabanın ürünüdür. Bu kitap, aşk ve dostluğu yalnızca romantik ya da gündelik anlamları içinde ele almak yerine, onları insan ruhunun temel hareket ilkeleri olarak düşünmeye davet etmektedir.
İnsan, doğası gereği eksik olduğunu hisseden bir varlıktır. Bu eksiklik bilinci, onu hem başkalarına hem de kendisine doğru yönlendirir. Aşk ve dostluk, bu yönelişin en yoğun ve en güzel ifadeleridir. Ancak bu iki deneyim, sanıldığı kadar basit ya da huzurlu değildir. Tam tersine, özgürlük ile zorunluluk, bireysellik ile toplumsallık, beden ile ruh arasındaki kadim gerilimleri içinde taşır.
Bu metin, aşkı ve dostluğu yüceltirken onları gerçekçi olmayan bir romantizme de hapsetmemeye çalışır. Aşk ve dostluk, insanı yücelten olduğu kadar zorlayan, mutlu ettiği kadar acı da verebilen, fakat tam da bu nedenle insanı insan yapan deneyimlerdir. Burada amaç, bu duygulara kesin tanımlar koymak değil; onların çok katmanlı doğasını anlamaya, insan yaşamındaki yerlerini yeniden düşünmeye çağırmaktır.
Okuyucu, bu sayfalarda aşk ve dostluğun yalnızca duygusal değil, aynı zamanda felsefi birer problem olduğunu da görecektir. Çünkü insanın kendini anlaması, büyük ölçüde başkalarıyla kurduğu bağları anlamasından geçer. Bu nedenle aşk ve dostluk üzerine düşünmek, aslında insan olmanın ne anlama geldiğini düşünmektir.
Bu kitabın, okuyucunun kendi deneyimleriyle konuşabilen, onu düşünmeye ve hissetmeye birlikte davet eden bir yol arkadaşı olması dileğiyle.