Psikanalizin kurucusu Sigmund Freud’un Espriler ve Bilinçdışıyla İlişkileri adlı bu eseri, esprinin insana neden haz verdiğini ve bu zihinsel çabanın ardında neden psikolojik bir mekanizmanın işlediğini açıklamaya yönelik bir girişimdir. Freud sıkıştırma, çift anlamlılık ve yineleme gibi espri tekniklerinin, çoğunlukla saldırgan veya bastırılmış cinsel nitelikli düşüncelerin sosyal bakımdan kabul edilebilir şekilde dışa vurulmasına olanak verdiğini savunur. Espriyi komik ya da gülünç olandan ayıran budur. İyi bir esprinin hem amacı hem de sonucu kahkahadır. Espri, normalde bu tür düşünceleri bastırmak için harcanacak zihinsel enerjiyi serbest bırakır; kahkaha da bunun sonucunda ortaya çıkar.