Bu sayfalarda yer alan metin, Gazze soykırımının altıncı ayında, 4 Nisan 2024’te Beyrut Amerikan Üniversitesi’nde verdiğim bir konferansın metnidir. Tufan el-Aksa’nın yıldönümü yaklaşırken artık bir şey bütünüyle açıktır: İsrail devletinin her yaptığı yanına kâr kalmaktadır ve bunun bir sınırı yok.
Bu durum ne kadar iç karartıcı ve öfkelendirici olursa olsun takip eden satırların odaklandığı bir başka alandaki gelişmelerle kusursuz bir uyum içindedir: İklim. Fosil yakıtların ne kadar çıkarılabileceğine dair hiçbir sınır yoktur. Bu gezegenin yağmalanmasına şimdiye dek hiçbir sınır konulmuş değildir.
Bu iki süreç arasındaki ilişkiyi nasıl düşüneceğiz; içerideki sayfalar büyük ölçüde bu soruyla ilgileniyor.