“Matrakçı Nasuh’un bir minyatüründe üçgene çalıyor Galata. Üçgen bir tepeye. Dik, engebeli, girintili çıkıntılı. Sanki İstanbul’a özeniyordur, onun gibi körfezler, burunlar, koylar çıkıp, tepeler, vadiler inecektir. Hem bunun için de bir buruna benzemek istemeyecek midir? Hızla uzun, dik yollar geçip, açık kapalı açılar düşürüp, hendekler, surlar kazıp, sonra da birden düşecektir: İncecik gölgeler bırakıp arkasında:
GALATA
diye yazmak için adını. Kendi dilinde.”
“Şiirimizin Evliya Çelebi’si. Kıtalar, kentler, insanlar görüyor, ölçüyor, biçiyor; denizcidir, topoğraftır, tarihçidir. Kısaca, görmüş geçirmiş bir seyyah-ı âlem.” - Behçet Necatigil
“Galata bir gün yıkılınca bu kitaba göre kurulsun.” - İlhan Berk, “Galata Günlüğü”
İlk kez 1985’te yayımlanan Galata’yla, İlhan Berk Galata’yı sözcükbiliminde yeniden inşa ediyor.
