“Burası rüyaların soluğunun, tenin ürpermesinin, gözyaşlarının tuzunun, gecelerin derin karanlığının ve geçen zamanın rüzgârının hissedildiği, duyulduğu ve tadıldığı bir dünya. Burada hayat ve ölüm, geçmiş ve gelecek, mümkün olan ve hayal bile edilemeyen, hayaletler ve yaşayanlar birbirlerine karışmış durumda.”
Üç kadın, üç adam ve iki ölüm... Beraber yaşadığı adamın elinden kurtulabilen tek bir kadın... Ödüllü yazar Nathacha Appanah, 25 yaşında kurtulmayı başardığı kâbusun onda bıraktıklarından yola çıkarak kendisinin ve diğer kadınların, belki de sevdiklerinden şiddet gören, sevdikleri tarafından öldürülen tüm kadınların hikâyesini anlatıyor. Bu ilişkilerin nasıl tutsaklığa dönüştüğünü edebi bir cesaretle sergiliyor. Gecenin Karanlığı erkek adaletin tüm dünyada istisna olmaktan çıktığını gözler önüne sererken, bu cinayetlerin ve şiddetin geride bıraktığı aşılması, unutulması zor manzarayı açık yüreklilikle dile getiriyor.
“Bir biz rüyası yaratıp, bu sonsuz rüyayı ve ortak hikâyeyi hayal etmek gerekiyordu, biz rüyasında üç kadın vardı, ortak hikâyede üç farklı ses duyuluyordu, ama kadınlar hep yalnız uyanıyorlardı.”
