Kimsesizlik, yalnızlaşma, yoksayma, kendi yurdunda gurbeti yaşama...
Türkiye devraldığı imparatorluk kalıtının etkisiyle önemli kültürel kırılmalar yaşamıştır, yaşamaya da devam etmektedir. Bu kırılmalar zaman zaman yerel ve ulusal dinamiklerin dışından da destek alarak kuşatmaya dönüştürmektedir.
Siyasal iktidarların, çoğu zaman, politik ve sanatsal tercihlerini niteliksiz bir genelikçilikten yana kullanmları, özgün halk kültürü birikiminin zenginliğinin farkına varılmasını da engellemektedir.
Aşık Veysel, Ruhi Su ve Enver Gökçe, Türkiye'nin çığulcu kültürünün en somut simgelerindendir. Bu isimlerin hem duruşları hem de ortaya koyduğu ürünler, aynı zamanda gelenekten beslenen nitelikli birikimin de yansımasını oluşturur. Onlar bu sahnedeki karanlığı aydınlatmaya adanmış üç ömürdür. Halk kültürünün, sanatının, renkliliğinin ve çok sesliliğinin en somut simgeleridir. Dolayısıyla onların sanatsal uğraşısı, Anadolu gerçekliğinin kesişim noktasıdır. Bu kesişimi iktidar merkezli, tekcil politik ve sanatsal niteliksizliğe itiraz edilmesi gerektiğinin en somut göstergesidir.
Gurbet bizim evimizdir; Aşık Veysel, Ruhi Su, Enver Gökçe'nin sanatsal yolculuklarını ele alan, onların sanatla kurdukları kültürel köprülerin sıradan olmayan güzelliklerini anlatan bir çalışma.
