Ağacın boyunu ölçtük. Gölgesini unuttuk.
Verimlilik, çağımızın en itiraz edilmesi zor fikri.
Kim daha azla daha çoğa karşı çıkabilir? Ama her makul fikrin bir gölgesi var.
Her şeyi sayıya çevirdik. Güven, anlam, vicdan gibi sayıya sığmayan ne varsa sessizce defterden düştü.
Gösterge hedefe dönüştü.
Harita, arazinin önüne geçti.
Bu kitap, aynı ateşin dumanını izliyor. Enerjide, iklimde, yapay zekâda, tükenmiş çalışanlarda ve en sonunda kendini optimize eden insanda. Teşhis hep aynı.
“Nasıl”da ustalaştık, “Ne için”i unuttuk.
Lao Tzu, tekerleği döndürenin jant telleri değil, ortadaki boşluk olduğunu yazmıştı.
Bu kitap, o boşluğu savunuyor.
Son nefes alınan yeri…
