Odamızı yeşil bir ışık sardı. İçimde derin bir ürperti oluştu. Sobadan kaynaklı tavandaki kızıllığa alışkındım da… Ya bu neydi? Duvarımızın birini kaplayan vitrinimizde ne varsa yeşile çaldı. Kitaplarım yeşerdi. Aralarında hiç okumadıklarım vardı. Onlar da yeşermişti. Babam kocaman bir teyp getirmişti, yanında bir düzine kadar kaset üst üstte dizilmişti. İşte onlar da… Minderler, halı, soba, kapı aklınıza ne gelirse yeşildi. Bu ışığın altında acaba benim de Zeze gibi bir kurbağam olacak da kalbimi mi yiyecekti? Birden mekân savruldu. Okulumuzun geniş koridoruna dönüştü. Koridor bitiminde bir pencere altında da kalorifer peteği vardı. Peteğe gidip oturdum. Mehmet öğretmenim yanıma geldi. Tam öğretmenim neden her şey yeşil, diyecektim ki ağzımı açmamla kelebeğe dönüşüp dişlerimin arasından geçmesi bir oldu.