Çarpık bedeniyle sahnenin kıyısında duran Richard, dünyayı da kendisi gibi eğip bükmeye kararlıdır. Güç arzusunu gizlemez aksine seyirciyi suç ortağına dönüştürerek planlarını bir bir ifşa eder. Kardeşler, yeğenler, müttefikler… Taht yolunda herkes geçicidir.

Shakespeare’in III. Richard’ı, kötülüğü yalnızca bir karakter özelliği olarak değil, bilinçli, hesapçı ve neredeyse estetik bir tercih olarak sahneye çıkarır. Richard, bedensel kusurunu ve toplumsal dışlanmışlığını bir silaha dönüştürür; entrikayı, dili ve korkuyu ustalıkla kullanarak iktidar yolunu cesetlerle döşer.

Arka planında kanlı Güller Savaşı’nın bulunduğu III. Richard iktidarın baştan çıkarıcılığını, kötülüğün dili nasıl ele geçirdiğini ve tiranlığın sahnedeki en unutulmaz yüzlerinden birini anlatan bir trajedi ve vicdanın sustuğu, ahlakın araçsallaştığı, gücün kendi meşruiyetini kendisinin yarattığı bir dünyanın anatomisidir.