Hesabınız yok mu?
Hesap oluştur
İnsanı anlamak, her davranışını haklı çıkarmak mıdır?Sevmek, kendinden vazgeçmek mi?İyi olmak, bütün yükleri sessizce sırtlanmak mı?Bazen bir ömür boyunca başkalarını anlamaya çalışırız. Neden öyle söylediğini, neden öyle davrandığını, hangi yarasının içinden konuştuğunu düşünürüz. Onlara gösterdiğimiz anlayışı ise çoğu zaman kendimizden esirgeriz.Oysa insanı anlamaya giden yol, yalnızca başkalarına bakarak yürünmüyor. Bir yerde durmak, kendi sesimizi duymak ve kendimize de aynı dürüstlükle bakmak gerekiyor.Korkularımıza…Beklentilerimize…Sevgi sandığımız bağımlılıklara…İyilik sandığımız fedakârlıklara…Bizi biz yaptığına inandığımız doğrulara…Çünkü her fedakârlık sevgi değildir. Her “evet” iyilik değildir. Her vazgeçemeyiş sadakat, her koruyuş da gerçekten korumak değildir.Duygu Pavlaz, bu kitapta kendi yaşadıklarından, hissettiklerinden ve zaman içinde fark ettiklerinden yola çıkıyor. Kendini anlamaya çalışırken sevgiye, korkuya, yalnızlığa, ilişkilere, beklentilere ve hayata yeniden bakıyor. Okura hazır cevaplar vermek yerine, kendi sorularını sorması için bir alan açıyor.
