Dalgaların arasında, yalnız ve kırmızı bir deniz feneri yaşardı. Işığını denize savurur,
Dünya gezegenini aydınlatanın, kendisi olduğuna inanırdı.
Bir gün, bilge bir martı kondu kayalıklara. “Unutma,” dedi. “Işığın en büyüğü yukarıda...”
Ve deniz feneri, Güneş yıldızıyla tanıştı sonunda.