Sanayileşmiş dünyanın tamamında, sinema yapımları aynı temellere dayanıyor, aynı karakter setleriyle aynı hikâyeleri anlatıyor ve aynı teknik araçları kullanıyor. Bununla birlikte, bir İtalyan filmini bir Amerikan veya Alman filminden ayırt edebileceğimizi düşünüyoruz. Onları bu kadar kolay ayırt edebileceğimize inanmamızı sağlayan şey ne peki?
Sinemayı sadece toplumu yansıtan pasif bir ayna olarak değil, ulusal kimliği bizzat inşa eden kurucu bir pratik olarak konumlandıran İtalyan Ulusal Sineması, modern İtalya’nın dönüşümünde beyazperdenin oynadığı kritik rolü ortaya koyuyor. Sunduğu sosyolojik perspektifle “Sanat Sineması” ve “Popüler Sinema” gerilimini de irdeleyen eser, Türk sinemasının geçirdiği dönüşümleri ve kendi iç çelişkilerini anlamlandırmak isteyen okurlar için de eşsiz bir tarihsel ayna tutuyor. Kitap, İtalyan sinemasının bir filmografisi ve kaynakçasını da içeriyor.