İşi gücü masal, özenli ve incelikli yazar Berfin Sıla Kepez’in Karışık Kuruşuk Masallar’ı artık tek kitapta… Zamansız kahramanlarımız da böylece kalacaklar hep bir arada. Kitabın da söylediği gibi, vakit birlik olma vakti. Siz anlattıkça duyulacak sesleri.
Hep birlikte yepyeni, renkli bir maceraya atılmaya hazır mısınız o halde? İşte karşınızda zamanında anlatılan ama zamanla unutulan, Doğu ve Batı’nın masal kahramanlarının bir araya geldiği, çok eğlenceli üç masal.
Gökten üç elma düşecek şimdi. İlki masal seven kitap kurtlarının başına, ikincisi bilmece kuşlarının önüne, üçüncüsü de…
Arka Kapak
Nardaniye Hanım’ın Pamuk Prenses’e, Mercimek Çocuk’un Parmak Çocuk’a ya da Tulpar’ın Pegasus’a benzediğini biliyor muydunuz? Yoksa bu kahramanları hiç duymadınız mı?
Karışık Kuruşuk Masallar, Anadolu masal kahramanlarıyla Batı masal kahramanlarını yepyeni üç masalla bir araya getiriyor. İşte karşınızda şarkılı ve eğlenceli masallar!
Kendisi mercimekten, gelmiş bir masal tenceresinden.
Tencerenin içinde gözlerini açtığı an, dünyalar onun olmuş mutluluktan.
Öğrenmiş her şeyi yaşlı bir kadından ve çok memnunmuş bu sıcacık yuvadan.
Sonra duymuş bir masal daha var, kendisiyle benzer olan.
Masallar şaşırmış, birbirine karışmış ve yollara düşmüş hiç vakit harcamadan...
***
Nardaniye çok şaşırmış. Öğrenmiş ki Pamuk Prenses’in de peşindeymiş kötü kalpli cadının teki. Tıpkı kendisi gibi, prenses de bir elma yemiş, zehirli mi zehirli… Peki ne yapmalıymış şimdi?
Nardaniye düşünmüş taşınmış, kafasını kaşımış. Sonuçta çok vakit kalmamış. Cadıların ikisi de yolda olmalıymış. Yoksa bu cadılar aynı mıymış? Neyse, neyse… Masallar birbirine çok karışmadan, güzeller güzeli Nardaniye demiş ki: “Kurtarılmak için prens mi beklemeli? Benim aklıma çok güzel bir fikir geldi. Madem bu elma zehirli, zehri boğazından çıkarmak gerekli. Şimdi hep beraber düşünmeli, bir çözüm üretmeli. Vakit, birlik olma vakti.”
***
Pegasus, Tulpar’ın yerini öğrenmiş, saklandığı mor bulutun önüne gelmiş.
“Tulpar, Tulpar, aç kanadı! Ben geldim, haydi çık dışarı!” demiş. Bunu duyan Tulpar çıkmış dışarı, açmış kanatları… O da ne! Tulpar’ın gözünde üç damla yaş, ağlıyor yavaş yavaş… Gözyaşı olmuş bir yağmur damlası, derhal bu üzüntüyü durdurmalı! Bunu gören Pegasus daha fazla dayanamamış, ona büyük sırrı açıklamış: “Biz kardeşiz! Bu yüzden birbirimize çok benzeriz. Ben geldim diye unutuldun sanma, ikimizin yeri de bambaşka. Masalı yazanla anlaştık, kuyruğuma siyah tüy taktık. Böylece aramızda bir fark olacak ama kardeşliğimiz bozulmayacak.”
