İnsanın en büyük gurbeti, hiç yaşayamadığı çocukluğudur.
Bu kitap; kalabalıkların içinde görünmez olmayı seçenlerin, sesi çıkmasın diye nefesini tutanların ve en yakın dostu yine kendi yalnızlığı olanların sığınağıdır. Aynı zamanda bir mucizenin de hikâyesidir.
“N’aber abim?” sıradan bir selam değildir. Bu, yıllarca birinin elini omzuna koymasını bekleyen o yalnız çocuğa verilen bir sözdür. Bir iade-i itibardır. Eğer sen de insanın en büyük yalnızlığının kendine yetişememesi olduğuna inanıyorsan; bu sayfalar sana ayna olacak. Hatırla; hayat, bir başkasını beklemeyi bıraktığında, yani sen kendine “Buradayım!” dediğin an yeniden başlar. Hazır mısın abim? Yeniden başlamaya?..