Her şey köyden köye tayin edilen sınıf öğretmeni Mercedes Hanım’ın son tayiniyle başlıyor. Arkasından üç çocuğunu, eşini, bir köpeğini ve iki kanaryasını sürükleyen Mercedes Hanım’ın asıl yükü onlar değil sınıfların gürültüsü içinde kaybolan anneliğinin yarattığı pişmanlık oluyor.
Nankörler, 1970’ler İspanya’sının tozlu köy yollarında büyüyen David’in -ya da herkesin bildiği adıyla Curro’nun- çocukluktan yetişkinliğe uzanan hikâyesini anlatıyor. Annesinin mesafeli sevgisiyle şekillenen bu büyüme, evdeki görünmez boşluğu dolduran Emérita’yla bambaşka bir anlam kazanıyor. Bir çocuğun dünyayı keşfedişi, arkadaşlıklar, oyunlar ve hayaller; eksikliklerle, sessiz kırgınlıklarla ve söylenmeyen cümlelerle örülüyor.
Yaz tatillerine sığdırılan bir babalık, sürekli ertelenen bir annelik ve zamanla değişen bir çocuk… Curro büyüdükçe, sevgi de biçim değiştirirken minnettarlık, yerini karmaşık bir hesaplaşmaya bırakıyor.
Aile olmanın ne anlama geldiğini sorgulayan Nankörler, okuru hatırlamanın acıttığı ama unutmamanın da mümkün olmadığı bir büyüme hikâyesine ortak ediyor.
