Mortui vivos docent.
Ölüler, dirilere öğretir.

Annemin gizemli bir hastalığa yenilişini izledikten sonra kendime iki söz verdim: Onu yok eden şeye bir çare bulacaktım. 
Ve beni terk ettiği o şehirden uzaklaşacaktım.

Dört yıl sonra, ülkenin en eski ve en saygın okullarından biri olan Dracadia Üniversitesi’nden kabul mektubumu aldım.  Maine kıyılarının açıklarındaki ıssız bir adada yer alan bu okulun, yüzyıllar önce oraya sürülen akıl hastalarının ruhları tarafından lanetlendiği söyleniyor. 
Hatta kimileri, adanın bembeyaz kumlarının o talihsizlerin kemiklerinden oluştuğunu iddia ediyor.

Ama inanın bana, o huzursuz ruhlar bile buradaki en korkunç şey değil.

Kampüste “Ölüm Doktoru” olarak bilinen ve 
Gece Yarısı Laboratuvarı’nı yöneten başarılı patoloji profesörü 
Devryck Bramwell, inatçı öğrencilerden—yani benden— nefret ediyor gibi görünse de ölümcül derecede yakışıklı bir adam.
Ama o karanlık ve esrarengiz bakışlarından,  fırsatını bulsa  beni yutacağını anlamak zor değil. 

Ben onun otoritesine teslim olmayı arzuluyorum. 
O ise affedilmenin özlemiyle yanıyor. 

Birlikte, zehirli bir tutkuyuz.  Geçmişimizin çürümüş iskeletlerini  kazıp ortaya çıkarmaya hevesli meraklı gözler için  baştan çıkarıcı bir ziyafetiz.

Çünkü ölülerin öğreteceği çok şey var.  Dracadia’nın en karanlık  sırrının yeniden dirilmesi artık an meselesi.