Nokta

Bu kitapta bitenlerle başlayanların hikâyeleri var.

Hangimizin hayatında bir şeyler bitmedi ve bir şeyler başlamadı ki? Bazen biz bile isteye ya da zorunluluktan kondurduk o noktayı, bazen de birileri noktanın yeri ve zamanına karar verdi.

Sonuçta bir şeyler bitti. Bitti.

Sonra ya yeniden başlandı ya da yeni başlangıçlara sıra geldi. Nokta’daki hikâyelerde sembollerle hiciv el ele verdi, acıyla birlikte karşılıklı kahve içti. Umut her zamanki gibi onlara kahveyi pişirendi.
Noktanın sonda olduğunu zannederdim hep. Sen bana tam tersinin de olabileceğini gösterdin. Herkesin kabul ettiği doğruların ötesine geçtim bu nedenle. Ufuk çizgisinin son olmadığı, güneşin bizde batsa da başka yerde doğduğu, bulutlar olsa da güneşin gökyüzünde varlığını devam ettirdiği gerçeği gibiydi fark ettiğim, fark ettirdiğin.

Son diye bir şey yoktu.
Bir şeylere başlamak için de bir noktadan yola çıkılabilirdi.