Türk kültürünün en nadide temsillerinden biri olan Karagöz sanatı yalnızca geçmişte değil bugün de icra edilmeye, aktarılmaya devam etmektedir. Mazinin bir hatırası olmanın ötesinde hâlâ sokaklarda karşımıza çıkan Karagöz bir çocukluk uğraşı değil bir halk tiyatrosu türü, geleneksel bir sanattır.

İnsanların zihnindeki “nerede o eski ramazanlar” algısını yıkmak ancak karagözün ustası karagöz sanatçılarının varlığını fark ettirmekle başarılabilir. Bir sanatın devamı ancak sanatçısının varlığı ile mümkündür. El sanatı, müzik, edebiyat gibi birçok farklı alanla ilişkili olan bu çok yönlü sanat, usta çırak ilişkisi ile aktarılarak bugüne gelmiştir.

Bu çalışma geçmişin bir yankısı gibi görülen ve çoktan öldü gitti sanılan karagöz sanatının ve sanatçılarının bugününe odaklanmakta, sanatın yarını için neler yapılabileceğini alan araştırmasından hareketle tartışmaktadır.