Silahlı Mücadeleden Silahsızlanmaya

Yirmi birinci yüzyıl, devletler için olduğu kadar devlet dışı aktörler açısından da çok önemli değişimlerin yaşandığı bir yüzyıl olmuştur. Bu nedenle günümüz uluslararası ilişkilerinin yapı ve işleyişine dair devlet dışı aktörlerin dışarıda bırakıldığı her analiz, bir yönüyle eksik kalmaktadır.
Bu çalışma, yirmi birinci yüzyılın devlet dışı aktörleri arasındaki ayrılıkçı hareketlere odaklanarak günümüz uluslararası ilişkilerinin anlamlandırılabilmesi hususunda literatüre bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. “Silahlı bir mücadele yürüten ayrılıkçı hareketler ne zaman ve hangi koşullar altında silah bırakır?” sorusundan hareketle, bu çalışma, şiddet seviyesi bakımından savaş boyutuna ulaşmış ayrılıkçı hareketler içerisinde silah bırakan günümüz yegâne iki örneğini odağına almaktadır.
Filipinler'deki Moro İslami Kurtuluş Cephesi (MILF) ile Sri Lanka'daki Tamil Eelam Kurtuluş Kaplanlarının (LTTE) siyasalarındaki değişime odaklanan bu çalışma, bu değişimi, uluslararası sistem ve lider (ara değişken) faktörleriyle açıklamaya çalışmaktadır. Ayrıca bu çalışmada, C. Hermann'ın devletlerin dış politikalarındaki değişime dair modellemesi ayrılıkçı hareketlere uyarlanarak ayrılıkçı hareketlerin siyasalarındaki değişime dair özgün bir tipoloji geliştirilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular, ilgili aktörlerle yapılan mülakatlar (MILF lideri Sn. Hacı Murat İbrahim de dâhil olmak üzere) ile desteklenmiş ve böylece ayrılıkçı hareketlere dair literatüre özgün bir katkı sunulmuştur.