Suriye Krizi, 21. yüzyılın en yıkıcı ve en karmaşık bölgesel çatışmalarından biri olarak Orta Doğu’nun siyasi, askeri ve jeopolitik dengelerini derinden sarsmıştır. Elinizdeki kitap, kriz sürecinden farklı yoğunluk ve biçimlerde etkilenen Türkiye ve İsrail’in Suriye krizine yönelik politikalarını karşılaştırmalı bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır.
Türkiye ve İsrail’in krize dönük politikaları arasında ortaya çıkan farklılıklar, bir yandan iki ülkenin ulusal güvenlik anlayışlarını ve önceliklerini ortaya koyarken, diğer yandan bölgedeki gelişmelere ilişkin kısa ve uzun vadede farklılaşan stratejik yaklaşımlar benimsediklerine işaret etmektedir.
Bu bağlamda çalışma, benzer bir coğrafi çevrede konumlanan iki aktörün kriz karşısında neden farklı politikalar geliştirdiklerini ve bu farklılaşmanın hangi politika araçları üzerinden somutlaştığını analiz etmektedir. Bu yönüyle Suriye krizi, yalnızca bir çatışma alanı değil; aynı zamanda bölgesel ve küresel aktörlerin yeni güvenlik paradigmalarının sınandığı bir laboratuvar olarak ele alınmaktadır.
Teorik ve ampirik bir bakış açısını bir araya getiren bu çalışma, Suriye krizinin bölgesel siyaset üzerindeki dönüştürücü etkisini anlamak isteyen araştırmacılar, öğrenciler ve politika yapıcılar için kapsamlı bir çerçeve sunmaktadır. Türkiye ve İsrail örneği üzerinden, bölgesel güçlerin kriz ortamlarında nasıl konumlandıkları ve bu tanımlama üzerinden hangi yönde politikalar ortaya koydukları sorusuna yanıt arayan çalışma, Orta Doğu çalışmalarına özgün bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.
