Devreler ve işlemcilerle son yarım asırda yeniden yaratılışına şahit olduğumuz yeni dünyamızda kadim kabuslardan sudur etmiş yeni bir hayalet dolaşıyor: teknofeodalizmin hayaleti.
Kapitalizmin sonunu hayal etmek 90’larda imkânsızdı, ama artık bunun mümkün olduğu bir çağdönümüdenyiz. Peki, bu iyi bir haber mi? Kapitalizmin sonu ya da kabuk değiştirmesi, sistemin yol açtığı eşitsizlik, adaletsizlik ve sefaletin sona ereceği anlamına gelmediği gibi, varolan çelişkilere daha şiddetli ve yeni yapıların doğuşunun kara haberini de getiriyor.
Robert Brenner, McKenzie Wark, Yanis Varoufakis, Jodi Dean ve Cédric Durand gibi isimler, farklı terimlerle de olsa (neo-, tekno-, vektoralizm) kapitalizmin yeni bir evresinde olduğumuzu dile getiriyor. Wolfgang Streeck’in kapitalizmin kendi sonunu nasıl getireceğine dair yazıları ve post-kapitalizm üzerine yazan Peter Drucker, Peter Frase, Paul Mason ve Mark Fisher gibi yazarların metinleri de bu literatürde yer alıyor. 21. yüzyılın ilk çeyrek raporu kapitalizmin tarihinde niceliksel dalgalanmaların ötesinde, niteliksel bir farklılaşmaya işaret ediyor.
Elinizdeki kitap, Teknofeodal argümanı ve yarattığı tartışmaları içeren temel metinler seçkisi. Kitapta Varoufakis, Lovink, Morozov, Durand ve Dean gibi düşünürlerin metinlerini bulacaksınız. "Teknofeodalizmde miyiz yoksa hâlâ kapitalizmde mi?" gibi sorulara yanıt arayan düşünürlerin birbirleriyle tartışmalarını ele alması bakımından, bu kitap Türkçe literatürde bir ilk. Meselemiz teknofeodalizm tartışmasının açığa çıkardığı problemleri görünür kılmak, geleceğimizin ufkunu Silikon Vadisi’nin tahakkümünden kurtarmak.
