Elinizdeki eser, erken dönem tasavvuf geleneğinin önemli şahsiyetlerinden olan Hakim et-Tirmizi’nin (ö. 320/932) üç risalesinden oluşmaktadır. 
İlk risale Allah’a yakınlık menzilleri başlığını taşımaktadır. Bu başlık altında ibadetler, şükür, takva, haşyet ve havf, ruh, kalp ve beden, dünya sevgisi, miras, niyet, marifet ve tevhid, sıfatlar, çeşitli ayet ve hadislerin yorumu, Bismillah’ın yorumu gibi çeşitli meseleler ele alınmıştır. Bu bağlamda bazı konular Allah’a vasıl olma yolundaki durakları ifade ederken diğer kısmı tasavvufî bakış açısıyla meselelerin yorumlanmasından ibarettir. Dolayısıyla konular arasında sistematik bir bağ kurulmamıştır. Yine de her bir mevzuyu diğeriyle irtibatlandırmak mümkündür.
İkinci risalede sülukun dereceleri ve nasıl olduğu anlatılmıştır. Bu bağlamda sülukla ilgili olarak uzlet, halvet, Hakk’ın huzuruna varma gibi bazı mevzulardaki adaplar zikredilmiştir. Ayrıca süluk yolundaki rical ve bu ricalin vasıflarından bahsedilmiştir.
Üçüncü risalede bir müslümanın uyması gereken yirmi dört menzil zikredilmiş ve bunlar izah edilmiştir. Bu konular önce fıkhî açıdan sonra da tasavvûfî bakış açısıyla işlenmiştir.