Türkiye’de İlk Kadın Heykeltıraşlar, Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinde başlayan ve Cumhuriyet Dönemi'nde de devam eden modernleşme sürecinde toplumsal cinsiyet rollerinin plastik sanatlar alanındaki dönüşümünü sekiz kadın sanatçı ve üretimleri üzerinden ele almaktadır. Türk heykel sanatının ilk ve en önemli adımlarının atıldığı bu süreçte Sanayi-i Nefise Mektebi ve İnas Sanayi-i Nefise Mektebi’nin kuruluş kurumlarda gereği ve bu verilen eğitimin toplumsal görünürlük kazanmasında etkili olan Galatasaray Sergileri incelenerek kadın sanatçıların eserleriyle kamusal alanda kurdukları diyalog ustaca çözümlenmektedir. Türkiye’de İlk Kadın Heykeltıraşlar; Melek Celal Sofu, Iraida Barry, Saime Rezzan Ramiz Öker, Sabiha Ziya Bengütaş, Nermin Faruki, Lerzan Bengisu, Mari Gerekmezyan ve Günseli Aru’nun sanat anlayışlarını ve eserlerini; tarihsel ve kültürel bağlamları içinde inceleyerek okuyucuya çok yönlü bir perspektif sunmaktadır. Zengin görsel malzemeler ve arşiv belgeleri dönemin estetik anlayışını ilk kez bu denli kapsamlı ve somut olarak ortaya koymakta, araştırmacılara yeni değerlendirmeler için olanak sağlamaktadır.