Kanadı kırık bir kuzgun... Yeraltında yaşayan bir kör köstebek... Bir gün karşılarına çıkan sahipsiz bir yumurta... Üçü birlikte bir yola çıkarlar: Korkuların, kayıpların ve büyümenin içinden geçen bir yolculuğa... BEKLEMEK... BAĞ KURMAK... VAZGEÇMEDEN YANINDA KALMAK... VE UÇMAK... Kuzgun için uçmak, hüznüne rağmen yeniden göğe bakabilmektir. Atmaca yavrusu için uçmak, ilk kez boşluğa kanat açmaktır. Köstebek içinse hayatı boyunca kaçtığı korkusuyla yüzleşmeyi öğrenmektir... Bazı hikâyeler uçmayı öğrenmekle değil, uçmayı hatırlamakla başlar. PEKİ YA SEN? KENDİ GÖKYÜZÜNE BAKMAYA VE İÇİNDEKİ KANATLARI HATIRLAMAYA HAZIR MISIN?
