Öyküler, romanlar, şiirler... ömrümüzün neresinde yer alıyorsa, onlara yansıyan yeme-içme kültürü de aynı yerde boy verdi hep günler solup gitmeden.
Bu akşam kuzu kulağı yenecek, radika da. Radika, haşlanacak, limonla, sarmısakla buluşturulacak; öyle meze olup gelecek rakının yanına. Ah, bir de deniz olsaydı önümde; dalgalarıyla bir şeyler söylemeye
çalışan deniz! İyot kokusu! Güneş yavaş yavaş evrilmeliydi denize doğru. Bir iki duble rakı içilecek. “Dağlarına bahar gelmiş memleketimin” dizesine kadeh kaldırılacak. Doğanın bu cömertliğine, coşkusuna ben de katılmalıyım elbette.
Öyküm bu benim
Neler yaşadım neler
Herkes bilir mi
Neler gördüm ben
Bunu gövdeme sorun
Gerçek bir masal