Altmışlı yılların sonu, belleğin labirentlerine açılan bir kapı. Anlatıcı, elli yıl sonra hayatının en gizemli dönemine dönerek, geçmişin tozlu sayfaları arasında kalmış esrarengiz kadınların ve onların etrafında örülen tekinsiz olayların izini sürüyor. Paris’in arka sokaklarında, isimsiz otel odalarında ve yarım kalmış konuşmalarda yankılanan bu anılar, uykuya dalmış birer hayalet gibi gün yüzüne çıkmayı bekliyor. Tesadüfen karşılaşılan bir isim veya eski bir defterdeki telefon numarası, anlatıcıyı o dönemin belirsiz, uçucu ve her an bir suçun kıyısındaymış hissi veren atmosferine geri götürüyor.

Uyuyan Hatıralar kaybolan gençliğin, sisli sabahların ve hiçbir zaman ulaşılamayacak olan mutlak gerçeğin peşinde, şiirsel bir "kayıp zaman" arayışı.

“Modiano'nun bellek üzerine tüm sanatının bir özeti.”
Télérama