Gazze’de bir insan neyi kaybedebilir? Evini, ailesini, çocukluğunu, bedeninin bir parçasını, yaşadığı sokağı, hatta geçmiş hayatına dair hafızasını… Samar Yazbek, Yitimin Hafızası’nda Gazze’de yaşanan yıkımı, hayatta kalan insanların hayatlarından hareketle anlatıyor. Kitapta kadınlar, erkekler, çocuklar, öğrenciler, doktorlar ve anne babalar konuşuyor; her biri savaşın bir insanın hayatında bıraktığı izi kendi hikâyesi üzerinden ortaya koyuyor.
Yazbek, Doha’da tedavi gören Gazzelilerle doğrudan bir araya geliyor. Kimi ailesini kaybetmiş, kimi uzuvlarını, kimi evini ve yaşadığı mahalleyi… Bazıları enkaz altından çıkarılmış, bazıları kuşatma altındaki hastanelerde yaşam mücadelesi vermiş, bazıları defalarca yerinden edilmiş. Yazar, bu anlatıları tek bir kalıba sokmuyor; insanların kullandığı dili, suskunluklarını ve anlatma biçimlerini mümkün olduğunca koruyor.
Yitimin Hafızası, Gazze’de yaşananları yalnızca ölüm ve yıkım rakamlarıyla değil, isimleri ve yüzleri olan insanların hayatlarıyla görünür kılıyor. Enkaz altında kalan aileler, hastanelerde ilaçsız ve anestezisiz sürdürülen tedaviler, zorunlu göç, kayıp bedenler, çocukların bir anda büyümek zorunda kalışı ve her şeye rağmen hayata tutunma arzusu kitabın merkezinde yer alıyor.
Samar Yazbek’in amacı yalnızca yaşananları kayda geçirmek değil; insanları sayıların içinde kaybolmaktan kurtarmak. Yitimin Hafızası, bir coğrafyanın yıkımını değil, o yıkımın insanların hayatında neye dönüştüğünü anlatan; hafızayı unutuşa karşı korumaya çalışan güçlü ve sarsıcı bir kitap.
