Hans Christian Andersen, dünya edebiyatında daha çok masallarıyla tanınsa da aynı zamanda üretken bir gezi yazarıdır. Eserimiz, Andersen’in Doğu Akdeniz’e yaptığı yolculuğun gözlem ve izlenimlerini bir araya getirmektedir. Eserde yazar; Malta’dan başlayarak Yunanistan, Ege adaları, İzmir, İstanbul, Boğazlar, Karadeniz ve Tuna hattına uzanan geniş bir coğrafyayı dolaşır ve gördüklerini bir gezginin bakış açısıyla aktarır.
Kitabın ilk bölümü ağırlıklı olarak Yunanistan’a ayrılmıştır. Andersen; Atina, Akropolis, Pire, Mora ve Kiklad Adaları gibi tarihî mekânları ziyaret ederken antik Yunan mirasıyla çağdaş Yunan toplumunu birlikte değerlendirir. Doğa tasvirleri, arkeolojik kalıntılar, yerel gelenekler, dinî törenler ve günlük yaşam gözlemleri anlatının temel unsurlarını oluşturur. Yazar, klasik dünyanın sembolik merkezleriyle karşılaşmasını kişisel gözlemleri üzerinden aktarırken, dönemin Yunan toplumuna dair ayrıntılı notlar da içerir.
Eserin Anadolu ve Osmanlı coğrafyasına ayrılan bölümlerinde ise İzmir, Konstantiniyye (İstanbul), Pera, Üsküdar, çarşılar, derviş tekkeleri ve Boğaz yaşamı öne çıkar. Andersen, farklı dinî toplulukları, şehir hayatını, mimariyi, ulaşımı ve sosyal ilişkileri dikkatle gözlemler; yer yer hayranlık, yer yer şaşkınlık içeren izlenimlerini kaydeder.
