“Zaman, önceye ve sonraya göre hareketin sayısıdır.”
Aristoteles
 “Öyleyse zaman nedir? Kim bunu bana açıklayabilir?”
Augustinus
“Zaman yaşamın tözüdür.”
Bergson

Geçmiş gerçekten geçip gider mi? Bekleyiş neden bazen birkaç dakikayı sonsuzluğa dönüştürürken, yıllar tek bir an gibi silinip gider? Saatlerin ölçtüğü zaman ile belleğin genişletip daralttığı yaşanmış zaman aynı şey olabilir mi? 
Alban Gonord’un hazırladığı bu derleme, zaman kavramını yalnızca kronolojik bir düzen ya da fiziksel bir olgu olarak değil; hafıza, bilinç, ölüm, dil, tarih ve varoluşla iç içe geçmiş çok katmanlı bir deneyim olarak ele alıyor.
Aristoteles’in zamanı hareketle ilişkilendiren yaklaşımından Augustinus’un “ruhun genişlemesi” düşüncesine, Bergson’un “süre” kavramından Heidegger’in zamansallık analizine, Ricoeur’ün anlatı felsefesinden modern fiziğin zamanın tersinemezliği tartışmalarına kadar uzanan bu kapsamlı seçki, insanın zamanla kurduğu ilişkinin düşünce tarihi boyunca nasıl değiştiğini gözler önüne seriyor.