20. yüzyılın en etkili edebiyat kuramcılarından Northrop Frye’ın Shakespeare trajedisine dair derinlikli okumalarını bir araya getiren Zamanın Budalaları, trajediyi yalnızca edebî bir tür olarak değil, insanın varoluşuna, zamana ve ölümlülüğe dair en temel sorularla yüzleştiği bir düşünce alanı olarak ele alır. Trajedinin merkezine “zamanın içinde var olma” deneyimini yerleştiren Frye’a göre, her eylemin geri dönülmez olduğu, her sonun bir yok oluşa açıldığı bu evrende, kahramanlık ile kader arasındaki gerilim insanın en çıplak hâlini açığa çıkarır.

Shakespeare’in trajik dünyası, yalnızca bireysel yıkımların değil; aynı zamanda düzen, iktidar, tutku ve tecrit ekseninde şekillenen daha geniş bir insanlık durumunun sahnesidir. Frye da bu bağlamda okuru, William Shakespeare trajedilerini üç temel yapı etrafında yeniden düşünmeye davet eder: düzen trajedisi, tutku trajedisi ve tecrit trajedisi. Bu sınıflandırma, hem dramatik yapının hem de karakter dinamiklerinin yeniden değerlendirilmesine imkân tanır. Böylece okur, yalnızca metinler arası bir yolculuğa değil, aynı zamanda trajik deneyimin felsefi ve estetik boyutlarına uzanan çok katmanlı bir keşfe çıkar.