“Bazı sabahlar insan uyanmaz; yalnızca geceyi sırtında taşımaya devam eder.”
Otuz altı yıl boyunca başkalarının beklentileri altında ezilen, sevilmek uğruna kendinden vazgeçen Aylin’in  yorgun ruhu, artık kaçacak hiçbir yer bulamaz. Zihninde büyük bir özenle inşa ettiği, yıllarca sığındığı o  huzurlu ve güneşli sahil bile geçmişin hayaletleri tarafından işgal edilmiştir. Kıyıya vuran devasa bir gemi;  içinde onu her fırsatta ezen babası, sevgisiz üvey annesi, onu terk eden ilk aşkı, bencil kardeşi ve nankör  eski kocasıyla doludur. Kaçış bitmiş, o büyük yüzleşmenin vakti gelmiştir. Zihnindeki denizin dalgaları sessizliğini bozup onunla  doğrudan konuşmaya başladığında, Aylin’in karanlık bir mağaradaki o küflü, kilitli sandıkları açmaktan  başka çaresi kalmaz. Yıllarca derinlere gömdüğü travmalarıyla, susturulmuş çocukluğuyla ve onaylanmak  için çırpınan gençliğiyle yüzleşmek zorundadır. Aylin, bir ömür boyu taşıdığı “sevgi dilencisi” kimliğinden kurtulup kendi yaralarını sarabilecek mi?  Başkalarının dayattığı aklın değil, kendi sezgilerinin peşinden giderek geçmişin o karanlık gemisini yakmayı  başarabilecek mi?
Travmaların gölgesinden sıyrılıp özgürlüğe uzanan bu çarpıcı iyileşme yolculuğunda, yazar Handan  Özdemir okurlarını şaşırtmaya devam ediyor. Altıncı Kapı, kendi hayatının figüranı olmaktan yorulup  direksiyonu eline almak isteyen, sınır çizmeyi ve en çok da “kendini sevmeyi” öğrenen herkes için yazılmış,  sarsıcı ve ilham verici bir uyanış romanı!