Adamülkelerde evden sokağa, sokaktan iş yerlerine sızan her türlü iktidarın karşısında duranların; insana dair kurulan, ancak varlığını insanı hariç tutarak sürdüren düzenlerin; babayla, abiyle, kocayla, erkle ve iştahla ehlileştirilmek, ‘tamir edilmek’ istenen kadınların romanı Basit Bir Ameliyat. 
Bu iştahı müşterek bir inat, alazlı bir kahkaha ve birbirlerine duydukları tutkulu bir aşkla köreltip, “aşk biraz da isyankârdır bir düşünün abiler” diyenlerin…

“Bakımını yaptığım insanların çoğunun hemfikir olduğu şeydi bu: ‘Ah sen beni asıl eskiden görecektin.’ Onlar kelimeye dökemediklerinde, bu işi onların yerine yakınları yapardı. Geçmiş bir hâl idi, bir kasabaydı, yarasız beresizdi, dahası gerçekliğe taşınmaya tahammülü yok gibiydi. Buna rağmen herkes onun, geçmişin geri dönmesini istiyordu.”