“Taylan’la ilk kez 2003 yılında, ders verdiğim semi­nerde karşılaştık. Göze çarpan bir katılımcıydı: Keskin bir alaycılığın ardına gizlediği, içine sığdıramadığı, ne­redeyse saldırgan bir enerjisi vardı. (Bana kendiminki­ni planlama konusunda fikir vermesi için on ünlü yaza­rın mezarlarının fotoğraflarını gönderdiğini söylersem, belki durum daha iyi anlaşılır) Bu durumun zekâsının habercisi olduğunu umarak neler yazacağını merakla beklemeye koyuldum. Beni şaşırtmadı. Karşımda “tam bir ruhsal bir anarşist” vardı. Çevresindeki, yaşamında­ki gözlemlerden yola çıkarak ne kadar toplumsal, kişi­sel değer varsa hepsine saldırıyor, burjuva ahlakını ve küçük burjuvaları yeren gözlemler, sarsıcı cümleler, söz oyunları art arda sökün ediyordu. Yer yer Celine, zaman zaman Kafka! Tabii buna Henry Miller’i de eklemek ge­rekiyor.

Taylan Kara, edebiyatımızdaki mevcut eğilimlerden çok farklı bir yazar; sözcüğün tam anlamıyla yeni bir ses. Ancak Taylan’ı okumak, dikkat ve sabır gerektiriyor ve bence o, bunu hak eden bir yazar. Anlattıklarını daha büyük yapıya oturttuğunda romanlarının ses getirece­ğine eminim.” (2008)

Mehmet Eroğlu