Yolun sonunda bulunacak bir şey yoktur. Yürürken görülecek olan vardır.
Naru evden çıktı.
Bir sabah bir köyde uyandı, başka bir sabah dilini bilmediği bir ülkede. Ormanlardan geçti, şelalelerin başında durdu.
Yol boyunca ona bir köpek eşlik etti. Kelimelerin yetmediği yerde sırtındaki enstrüman onun dili oldu.
Kadim yoga öğretileri artık bir kitabın cümleleri olmaktan çıkıp hayatın içine karışıyordu. Kimi zaman bilge Aruna’nın sözlerinde, kimi zaman süt sağan köylü bir kadının dilinde, kimi zaman da yolun kendisinde karşısına çıkıyordu.
Naru evden bir yere varmak için çıktı. Yol ise ona hayatı yeniden görmenin bambaşka bir yolu olduğunu gösterdi.