Her katilin bir katili vardı. Peki bu kanlı savaşın kazananı kim olacaktı?

Bir katilin vahşetiyle mezarlığa dönen bu topraklarda ikinci bir katil ortaya çıktığı gün kasabanın kıyameti başladı. En başından beri beni suçladınız. Katil olduğumu, delirdiğimi söyleyip durdunuz. Bir kez olsun geri çekilip, kasabada olan bitene bakmadınız. Oysa kusursuz oyunumu bozmak isteyen biri daha vardı: Soytarı... Burası benim oyun evimdi. Kimse benim olana dokunamazdı. Bundan sonra ölüm ensenizde olacak. Masumların ahı hepinizin üzerine sıçrayacak. Şahit olduklarınız yüzünden cehennem sizin de adınızı fısıldayacak. Her şey sona erdiğinde günahkârların ebedi evine girecek ve Tanrı’nın sonsuz ateşinde beraber yanacağız.

Bu yol, ölüme giden yoldu. Bu yol, kanlıydı. Bu yol, en karanlık yoldu ve burası artık ne oyuncak müzesi’ydi ne de onların hatıralarıyla kutsanan oyuncak mezarlığı…
Çok yakında Ravebelg Kasabası mahşer yerine dönecekti.

Not: Yetişkin okurlar içindir.