Bir metni anlamak, ona belirli bir yön vermek midir, yoksa metnin olası tüm yönlerine açık kalarak onu çoğaltmak mı? Yönsüz Okuma, edebiyat eleştirisinin alışıldık yollarına bu temel soruyla yaklaşan, yerleşik yorum kalıplarını sarsan ve metni yeniden düşünmeye çağıran güçlü bir çalışma.
Peyami Safa’nın Fatih-Harbiye romanı, Türk edebiyatında uzun yıllar boyunca Doğu-Batı karşıtlığı ekseninde okunmuş; karakterler ve mekânlar bu ikili zıtlığın temsilcileri olarak yorumlanmıştır. Ancak bu yaklaşım, metnin imkânlarını genişletmekten çok daraltan bir alışkanlığa dönüşür. Ayda Ontaç Güner, bu kitapta söz konusu yorum geleneğini eleştirel bir dikkatle yeniden masaya yatırarak romanı tek bir doğrultuya mahkûm eden bu “yönlü okuma” biçimini sorgular.
Yazar, metnin anlamını sabitleyen bu yaklaşımın karşısına “yönsüz okuma” kavramını yerleştiriyor. Bu kavram, edebî metnin doğasına ilişkin esaslı bir teklif olarak öne çıkar. Edebiyat, anlamın çoğaldığı bir sahadır. Metin, kendisini sınırlayan yorumlara karşı direnir; farklı bağlamlarda yeniden açılır, yeni anlam katmanları üretir. Bu çalışma, tam da bu çoğulluk imkânını görünür kılmayı hedefler.
Yönsüz Okuma, Fatih-Harbiye’yi Doğu ve Batı karşıtlığındaki sınırlı çerçevenin dışına taşıyarak ara mekân, çok kültürlülük, karakterin canlılığı ve anlatının çoğul doğası üzerinden yeniden düşünür. Mekânın ilişkiler ağı içinde kurulduğunu, karakterlerin ise dönüşüm potansiyeli taşıdığını gösterir.  Böylece romanın zannedildiği gibi iki kutuplu bir yapıdan ibaret olmadığını; heterojen, belirsiz ve dinamik bir anlam alanı sunduğunu ortaya koyar.
Bu kitap, edebiyat eleştirisinin sınırlarını tartışan, okur ile metin arasındaki ilişkiyi yeniden kuran teorik bir müdahale niteliği taşır. Okuru, hazır anlamlarla yetinmeye değil, metinle birlikte düşünmeye ve onun açtığı imkânlar içinde çoğalmaya davet eder.
Bazen bir metni anlamak, ona bir yön tayin etmekten çok verili yönlerin dışına çıkabilme cesaretiyle derinlik kazanır.